Teleblik

Een aardbei is eigenlijk de bloembodem van de bloem van een aardbeienplant. Op de buitenkant van de aardbei zitten allemaal pitjes. En in elk pitje zit een zaadje. Als zo een zaadje in de grond zou worden gestopt, zou er een aardbeiplant groeien. Alleen gebeurt dit zelden, want aardbeiplanten worden meestal opgekweekt uit uitlopers. Uit de moederplant groeit een stengel over de grond. Hier en daar komen er jonge plantjes aan. De jonge plantjes gaan groeien. Er komen wortels en bladeren. Eerst zijn die opgevouwen, later spreiden ze zich open. Na een tijdje komen er ook bloemen tevoorschijn. Er zijn vijf witte bloemblaadjes. Binnen een krans van meeldraden zitten de stampers. De stampers zijn klein en kleverig. Een stamper wordt hier vergroot weergegeven, het groene bolletje wordt straks een pitje. Hier zie je de meeldraden sterk vergroot. Als ze rijp zijn barsten ze open en komt het stuifmeel tevoorschijn. De mooie bloemblaadjes lokken de insecten. Deze hommel zuigt nectar op. Er blijft ook stuifmeel aan zijn haren kleven. Daarmee gaat hij naar een andere bloem en wordt de bloem bestoven. Als de bloemen bestoven zijn vallen de witte bloemblaadjes af. Ze hoeven geen insecten meer te lokken. Het binnenste deel van de bloem zwelt vervolgens op. Dit deel noem je de bloembodem. Dit is de aardbei. Die is eerst groen, later wit en tenslotte rood. Bij de aardbeiplant groeien de bloembodems uit tot aardbeien. Op de buitenkant van de aardbei zitten weer de pitjes en in elk pitje zit weer een zaadje. : Lekker aardbeien! Een mooie rode vrucht met witte pitjes. Die pitjes zijn de zaadjes, maar die worden meestal niet gebruikt voor nieuwe aardbeiplanten.